تأثیر مثبت داروی کلسترول بر بیماریهای التهابی
7 ژوئیه 2016- داروی simvastatinیکی از داروهای رایج کاهنده ی کلسترول دارای یک اثر مفید و مستقیم بر سیستم دفاعی بدن در بیماریهایی مانند دیابت نوع 1، ام - اس و آرتریت روماتوئید است. محققان هم اکنون درحال بررسی علت این تأثیر و امکان استفاده از این دارو برای بهبود درمان این بیماریهای التهابی هستند.
محققان دانشگاه Aarhusنشان دادند سیمواستاتین علاوه بر کاهش کلسترول دارای تأثیر مستقیمی بر سیستم دفاع ایمنی بدن است. این کشف فرصت های جدیدی را برای درمان بیماریهای التهابی مزمن ایجاد کرده است.
سیستم دفاع ایمنی بدن بطور طبیعی از بدن در برابرعفونت ها و اجسام خارجی محافظت می کند اما گاهی به بافتهای خودی بدن حمله می کند. این اشتباه سیستم ایمنی که علت آن ناشناخته است سبب بروز التهاب مزمن شده و بافتهای مربوطه را تخریب می کند و به نوبه ی خود سبب ایجاد بیماریهایی مانند آرتریت روماتوئید، بیماری ام – اس و دیابت نوع 1 می شود.
در مورد بیماری ام – اس، سیستم ایمنی بدن موجب تخریب سیستم عصبی مرکزی می شود، درحالیکه التهاب به کلیه ها، چشم و حس لامسه در دیابت نوع 1 و 2 آسیب وارد می کند و منجر به بروز عوارض گوناگونی می شود.
حال تحقیقات نشان داده است سیمواستاتین موجب کاهش سطح اینگونه التهابات در بیماریهای خود ایمنی می شود، اگرچه گاهی باید درغلظتهای بالا تجویز شود تا سبب کاهش التهاب در بیماریهای خود ایمنی شود، به همین دلیل محققان تاکنون از تاثیر ضد التهابی این دارو برای درمان این بیماریها بی اطلاع بودند. سیمواستاتین و استاتین ها بطورکلی برای چنین تأثیری طراحی نشده اند.
پرفسور Vorup-Jensenاز دپارتمان بیومدیکال دانشگاه Aarhusمی گوید: ما در حال حاضر یک ساز و کار جدید که پایه و اساس این تأثیر است را کشف کرده ایم که موجب ایجاد فرصت های جدیدی برای توسعه ی یک ماده ی بهتر برای مقابله با این بیماریهای التهابی می شود، بررسی این مسیر جدید بسیار مهم است زیرا افراد زیادی می توانند از این دارو بدون عوارض قابل توجه استفاده کنند.
استاتین ها مانند در پوش عمل می کنند
پرفسور Vorup-Jensenمی گوید: این تأثیر مثبت به دلیل عملکرد این دارو به مثابه ی یک plugیا درپوش بروی پروتئین هایی که سلولهای ایمنی را در منطقه ی التهاب حفظ می کنند، هنگامیکه این در پوش در جای خود قرار گیرد، دیگر سلولهای ایمنی نمی توانند جذب پروتئینهای مربوطه شوند و التهاب ایجاد نمایند، درنتیجه بیمار احساس بهتری خواهد داشت. برای مثال در مورد دیابت این دارو موجب کاهش خطر بروز عوارض می شود، ما ابتدا این مکانیسم را در آزمایشگاه مشاهده کردیم و در حال حاضر باید به بررسی عملکرد آن در داخل بدن بپردازیم، اما تصور ما اینست که این دارو احتمالاً در بدن نیز به همین ترتیب عمل می کند.
منابع:
Journal of Biological Chemistry, 2016; jbc.M116.732222 DOI: 10.1074/jbc.M116.732222
www.sciencedaily.com/releases/2016/07/160707115651.htm